Humana

O don do presbiterado e mailo seu exercicio non é algo extrínseco á condición humana e cristiá do seminarista. A vocación ó ministerio presbiteral é un xeito concreto e específico de realizar a chamada a ser home novo.

É responsabilidade do Seminario favorcer e garantir, nos candidatos ó ministerio presbiteral, unha personalidade equilibrada e madura, correctamente artellada coa vocación ó ministerio, pois a identificación da persoa do seminarista co ser e o ministerio do presbítero diocesano secular constitúe o traballo esencial do Seminario.

• Como comunidade humana, os formadores e os seminaristas comparten un proxecto de vida en común e participan, cada un segundo a súa función e responsabilidade, no mesmo proceso formativo.
   

• A convivencia e a amizade entre os distintos membros do Seminario teñen como horizonte a educación de persoas chamadas a formar "unha comunidade fraterna que vive con gozo a presencia, a palabra e o amor de Cristo Resucitado".

• Un dos obxectivos máis importantes da formación humana consiste en que o seminarista vaia acadando, mediante o encontro transparente consigo mesmo, cos formadores e coa comunidade, un coñecemento axustado sobre a súa propia persoa.